Slovenya karşısında dört setlik mücadelenin ardından gelen galibiyet çok kıymetli. Rakibin fiziksel gücüne, baskı kurma çabasına ve yılmayan mizacına karşı cevabımız tam bir takım oyunu oldu.
Set kaybetsek de birbirine inanan, birbirinin açığını kapatan, son sayıya kadar mücadele arzusu yüksek bir Türkiye izledik. İlk sette Vargas öne çıkarken, ikinci sette servis ve manşette yaptığımız hatalar, Slovenya’nın plaselerle hücumu yönlendirmesi sahamızı zorladı.
Ancak İlkin’in manşet-hücum-servis üçlemesini izlemek oldukça keyifliydi.
Üçüncü sette Zehra’nın blok ve hücumları rakibi hataya sürükledi. Kurduğumuz baskı altında konsantrasyonu giderek düşen Slovenya toparlanamadı.
Son sette ise Hande önderliğinde parlamaya devam ettik. Bu kez “plase öyle değil, böyle atılır” dercesine rakibi kendi silahıyla avladık.
Kenardan gelen Saliha’nın servis turları ritmimizi korurken, sakatlığının ardından Gizem’i yeniden sahada görmek de sevindiriciydi.
Takımımızı tebrik ediyorum. Bu maçta skordan daha kıymetli bir direnç ve dayanışma vardı. Final maçına kaldı 7! Yedi maç daha birbirimize sarılarak, inanarak, yardımlaşarak devam.
💬 Yorumlar (0) Siz de düşüncelerinizi paylaşın
Bu haber henüz yorumlanmadı. İlk yorumu siz yapın!
✍️ Yorum Yapın